Mindfulness: hulp of hindernis?

“Wie een knoop in z’n buik heeft van ellende, wordt in de mindfulnessmethode geleerd deze knoop wel te voelen maar er niets mee te doen.
Toch is het interessant om te onderzoeken waar hij vandaan komt. Is het opgekropte woede? Ingehouden frustratie? Door kritisch naar jezelf, je verleden en je omgeving te kijken, kun je tot pijnlijke conclusies komen.
Misschien blijkt het dat je wilt veranderen van baan of van partner, zet je vriendschappen op het spel of prik je de schone schijn van je familie door. Wie de kern van zijn problemen opzoekt, zal soms eerst door een dal gaan voordat het beter wordt.”
Aldus Pauline Derwort 2015 in het NRC.

Een kritische noot bij het momenteel populaire mindfulness. Het lijkt voor velen inderdaad een excuus om het verleden ‘los te laten’ en zich geen zorgen over de toekomst te maken. Dat kan in een situatie van een mentale crisis inderdaad helpen de rust te herstellen. Ook in een uitzichtloze situatie waar met de beste wil ter wereld geen oplossing voor is te vinden, kan een focus op het hier en nu helpen.
Maar uiteindelijk zal de spijt of het schuldgevoel over iets uit het verleden bij de bron moeten worden opgelost. Oude ruzie’s kun je beter bijleggen, dan permanent verdringen. Piekeren of de toekomst is natuurlijk niet goed, maar nadenken over de toekomst wel.
Wie zijn verleden niet als onderdeel van zijn heden meeneemt, blijft zoeken naar zijn toekomst.

Enerzijds kan mindfulness goed werken voor een eerste opvang van een mentale crisis. Anderzijds het mag niet afleiden van het zoeken naar en het oplossen van datgene dat tot die crisis heeft geleid.

Bronartikel

Reacties zijn gesloten.

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: