De geschiedenis is nu!

Het Europees krachtenveld verandert steeds sneller. Invloedsferen zijn door de eeuwen heen voortdurend veranderd. De lange periode van betrekkelijke vrede in grote delen van Europa mag een wonder heten.

Met de val van de Berlijnse Muur vielen de voormalige Oostbloklanden als warme broodjes in de schoot van ‘het westen’, de EU en de NAVO. Wij wilden hen, zij wilden ons.
Maar dat huwelijk staat op springen. Wij mogen ‘hen’ niet meer zo met hun goedkope arbeid. Ook hebben wij moeten met Hongarije en Polen die stap voor stap de democratie lijken af te schaffen en het oude centralisme van de Sovjet Unie en het huidige Rusland herinvoeren.
Het lidmaatschap van de ‘Europese waardengemeenschap’ lijkt uitgewerkt.

Inmiddels keren nog meer landen zich richting Rusland. De eeuwige vijand van Rusland, Turkije (ooit gewenst EU-lid) is weer dikke maatjes met Rusland geworden. Servië (ook potentiële toetreder van de EU) ziet als Slavisch land Rusland toch meer zitten dat ‘het westen’.

Frankrijk, Duitsland, Nederland en België gaan extra controles invoeren op reizen over de grens. Opnieuw een scheuring in ‘Schengen’. En langs oude Europese lijnen.
Engeland drijft hoe dan ook af, naar waar dan ook.

Terwijl de VS steeds meer troepen in het oostblok stationeert, groeit het pro-Russische sentiment in landen die zeggen haar te vrezen. Het westen met haar ‘universele’ waarden lijken nu steeds minder universeel te zijn, zelfs op het kleine continent Europa.

Europa gaat een nieuwe periode tegemoet van schuivende machtsinvloeden, nieuwe coalities en oude (EU) die uiteen vallen.
Of dat leuk is, is niet relevant. De geschiedenis houdt geen vakantie.

Reacties zijn gesloten.

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: